Published On: Thu, Feb 5th, 2015

Συνέντευξη με την ηθοποιό Μαίρη Σαουσοπούλου

Share This
Tags

1

 

Το θέατρο στην Αθήνα της κρίσης, οι πολλές και ορεξάτες θεατρικές ομάδες, οι δήμοι που αδιαφορούν για το πολιτιστικό τους έργο και μια κακόφημη περιοχή με κρυμμένα συμφέροντα. Για όλα αυτά και άλλα πολλά ενδιαφέροντα μιλήσαμε με την ηθοποιό, Μαίρη Σαουσοπούλου, σε μια απολαυστική συνέντευξη :

  • Ο κόσμος στη πρωτεύουσα που ίσως είναι και περισσότερο πληγωμένος από την οικονομική κρίση, αγκαλιάζεις τις διάφορες προσπάθειες που γίνονται στο θέατρο ; Υπάρχει κάποια ανταπόκριση ;

Περιέργως υπάρχει ανταπόκριση. Αλλά και ιστορικά βλέπουμε ότι στις δύσκολες περιόδους το θέατρο ακμάζει. Και στη κατοχή, που θα περίμενε κανείς να κλείσουν τα θέατρα ο κόσμος πήγαινε, όπως και στη χούντα. Μπορεί να υπάρχει μια φράση μέσα σε ένα έργο που να υπονοεί κάτι θετικό για τον κόσμο και αυτό του ανεβάζει τη ψυχική του διάθεση, τον αναπτερώνει. Το θέατρο σε φέρνει σε στενή επαφή με το διπλανό σου, δεν είναι μόνο η διασκέδαση και η επιμόρφωση. Έχει να κάνει με την ψυχή μας. Ευτυχώς λοιπόν ο κόσμος ανταποκρίνεται και δεν πηγαίνει μόνο σε μεγάλες παραγωγές αλλά και σε μικρές θεατρικές ομάδες, που αυτή τη στιγμή είναι πάρα πολλές στην Αθήνα.

  • Με αφορμή την τελευταία σας φράση για τις θεατρικές ομάδες να σας ρωτήσουμε και για τις διάφορες παραστάσεις που γίνονται σε διαμερίσματα της Αθήνας από άσημες θεατρικές ομάδες. Έχει τύχει να παρακολουθήσετε κάποια τέτοια παράσταση ;

Γνωρίζω ότι υπάρχει και το ‘’θέατρο του σαλονιού’’ αλλά δεν έχει τύχει να παρακολουθήσω κάποια τέτοια παράσταση. Ξέρω όμως πάρα πολλούς και μάλιστα είχε προταθεί και σε εμένα την ίδια να παίξουμε παιδικό θέατρο στο νοσοκομείο παίδων από δωμάτιο σε δωμάτιο. Όταν πήγα κατάλαβα ότι δεν μπορώ να αντέξω αυτό το βάρος, για μένα ήταν πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθω. Άλλοι συνάδελφοι όμως το αντέχουν και μάλιστα συνεχίζεται αυτή η προσπάθεια μέσω του θεάτρου του Νέου Κόσμου. Νέες θεατρικές ομάδες υπάρχουν πολλές και κάνουν διάφορες ενδιαφέρουσες δουλείες σε πολλά σημεία. Αυτή τη στιγμή μάλιστα το σωματείο μας έστησε μια παράσταση με άνεργους ηθοποιούς που παίζετε στους δρόμους και στις πλατείες. Όλα αυτά τα δρώμενα είναι μέσα στη φύση του θεάτρου.

  • Από την πλευρά των ηθοποιών τώρα. Πολλοί ηθοποιοί είναι άνεργοι και άλλοι έχουν αφήσει το όνειρο τους για να βρουν μια δουλειά που θα τους προσφέρει τα προς το ζην. Πιστεύετε ότι στην Αθήνα υπάρχει χώρος για τους νέους ηθοποιούς ; Έστω να κυνηγήσουν το όνειρο τους με αξιοπρέπεια.

Αυτή είναι μία ερώτηση που μου κάνουν και πολλά νέα παιδιά, όχι μόνο σε μένα αλλά σε όλους τους μεγαλύτερους συναδέλφους. Τι να πεις στο νέο άνθρωπο, να του κόψεις τα φτερά του ; Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Απαντάω με μια φράση που μου είχαν πει και εμένα « ο καθένας με το άστρο του». Η αλήθεια είναι ότι η ηθοποιία θέλει γερό στομάχι. Δεν δικαιολογούνται αρρώστιες, γιορτές, θάνατοι δεν δικαιολογείτε τίποτα. Αν έχεις παράσταση ότι και αν γίνει πρέπει να πας και να παίξεις. Είναι ψυχοφθόρο αλλά συγχρόνως και ζωοποιό επάγγελμα. Η συμβουλή μου λοιπόν είναι να τολμήσει κάνεις, όπου και αν είναι είτε στην Αθήνα είτε στην επαρχία.

  • Έχοντας παίξει σε αρκετά θέατρα της Αθήνας πιστεύετε ότι οι εγκαταστάσεις που φιλοξενούν τις θεατρικές παραστάσεις είναι σε καλή κατάσταση ή υπάρχουν προβλήματα ; Έχετε παρατηρήσει κάποιες σημαντικές αλλαγές σε σχέση με παλαιότερα ;

Κοίτα ξεκίνησα από περιοδείες. Στην αρχή στην επαρχία παίζαμε σε καφενεία και αίθουσες που δεν είχαν ούτε τα βασικά, όπως σκηνή και τουαλέτα. Αυτά πια δεν υπάρχουν, έχουν φροντίσει στην επαρχία να υπάρχει κάποια εγκατάσταση που να μπορεί να φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις. Εδώ στην Αθήνα και τα παλιά θέατρα έχουν αναβαθμιστεί κατά κάποιο τρόπο, έστω τα βασικά πράγματα έχουν φτιαχτεί. Εξάλλου πρέπει να πληρούν και τις προϋποθέσεις της πολεοδομίας. Ωστόσο το πρόβλημα υπάρχει στις νέες ομάδες που ψάχνουν φθηνούς χώρους για να ανεβάσουν κάποια παράσταση. Είτε σε κάποιο γκαράζ είτε σε κάποιο υπόγειο που το διαμορφώνουν με προσωπική εργασία. Τέτοιο χώροι υπάρχουν άπειροι. Μπορεί να μην πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις αλλά πώς να στερήσεις από τον νέο άνθρωπο να δείξει τη δουλειά του, να μπορεί να υπάρχει στο χώρο. Ο δήμος βέβαια είχε προσπαθήσει παλαιότερα να κλείσει όλα αυτά τα ‘’αυτοσχέδια’’ θέατρα. Πως όμως καταδικάζεις γύρω στα 500 άτομα που θέλουν να πραγματοποιήσουν το όνειρο τους ; Ο δήμος αντιθέτως θα μπορούσε να αξιοποιήσει τόσα εγκαταλελειμμένα κτίρια βάζοντας κάποια βασικά πράγματα και να τα κάνει πολιτιστικές μονάδες.

  • Με αφορμή την αναφορά σας στο δήμο. Στα δημοτικά θέατρα και κυρίως στο δήμο της Αθήνας γνωρίζεται αν γίνονται προσπάθειες για να διαφημιστούν θεατρικά έργα ή να προσφέρουν στο κόσμο, που είναι άνεργος ή έχει χαμηλό εισόδημα, τη δυνατότητα να δει κάποια παράσταση ;

Ελάχιστα πράγματα. Μάλιστα με τη κατάργηση των εισιτήρια της εργατικής εστίας αντί να βοηθήσει τον κόσμο με χαμηλότερο εισόδημα να πάει σε θεατρικές παραστάσεις τον δυσκόλεψε περισσότερο. Ο δήμος κάνει δύο συναυλίες τις γιορτές και εκεί σταματά το πολιτιστικό του έργο. Είναι αρκετό όμως αυτό ; Σε τόσο δύσκολες εποχές κανονικά θα έπρεπε η πολιτιστική δράση των δήμων να είναι πολύ εντονότερη. Δεν κάνει πολιτιστικό έργο ο δήμος. Δεν κάνει!

2

  • Το θεατρικό κοινό στην Αθήνα πριν τη κρίση με το θεατρικό κοινό στην Αθήνα μετά την κρίση έχει διαφορές ; Γελάει πιο εύκολα ή πιο δύσκολα ;

Σαφώς και ο κόσμος πάει πιο πολύ στη κωμωδία γιατί θέλει να γελάσει . Παραδόξως όμως το κοινό αγκαλιάζει και έργα που είναι βαριά. Όπως για παράδειγμα ο Πουπουλένιος, που είναι ένα βαρύ έργο. Αλλά και άλλα έργα που εμπεριέχουν κάποιο κοινωνικό μήνυμα. Όταν κάτι είναι καλό ο κόσμος θα το δει. Το κοινό είναι μεγάλη ιστορία. Πάντα, μα πάντα, χωριζόταν στο κοινό που ήταν προβληματισμένο και στο… ’’τρία πουλάκια κάθονται’’. Δικαίωμα στη διασκέδαση και την ψυχαγωγία έχουν όλοι. Δεν μπορούμε να κρίνουμε το κοινό, είναι αυτό που είναι και καλά κάνει.

  • Λένε πως πάντα μέσα από κάτι κακό γεννιέται κάτι καλό. Το κακό στη πρωτεύουσα είναι η κρίση , ένα από τα καλά που δημιουργήθηκε θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η ανάγκη για ψυχαγωγία; Συγκεκριμένα το θέατρο στην Αθήνα της κρίσης ανθίζει, επιβιώνει ή παρακμάζει ;

Βασικά επιβιώνει. Η μιζέρια που κουβαλάμε δεν του επιτρέπει να ανθίσει. Βέβαια η κρίση μας έχει οδηγήσει στο να παλεύουμε για την επιβίωση μας και όχι για το ευ ζην. Όταν ο άνθρωπος παλεύει να επιβιώσει οδηγείτε ουσιαστικά σε συμπεριφορά ζώου. Το ζώο κανονικά παλεύει να επιβιώσει, ο άνθρωπος θεωρητικά έχει ξεφύγει από την έννοια της επιβίωσης. Θεωρητικά λοιπόν το να επιβιώνει το θέατρο δεν είναι καλό . Το θέατρο είναι καθρέφτης της κοινωνίας. Όπως η κοινωνία μόνον επιβιώνει, έτσι και το θέατρο. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε βήμα μπροστά ή καλύτερα προς τα πάνω, ανέλιξης.

  • Πριν από αρκετό καιρό έξω από το θέατρο Χυτήριο είχαν γίνει επεισόδια με αφορμή την παράσταση « Corpus Christi». Ποια είναι η απόψε σας ; Έχετε συναντήσει εσείς παρόμοιες αντιδράσεις έστω και σε μικρότερο βαθμό ;

Πάντα στην ιστορία του πολιτισμένου κόσμου υπάρχουν τάσεις, άκρα, αντιθέσεις. Στη δική μου εποχή είχαμε φτιάξει ένα θέατρο και μπορεί να μην ήταν ομάδες αντιφρονούντων που ήθελαν να το κλείσουν , αλλά ήταν η ίδια η υπουργός πολιτισμού. Η αντίπαλη παράταξη έδωσε τη μάχη υπέρ ημών και τη γλιτώσαμε. Ερχόμαστε στη σημερινή εποχή. Αυτή τη στιγμή όπως έχει διαμορφωθεί ο πολιτικός κόσμος έχει άκρα. Το ένα λοιπόν άκρο, η ακροδεξιά που άνθισε μέσα στη μιζέρια, βρήκε αφορμή ότι της θιχτήκανε τα… χριστά ήθη. Όλα αυτά είναι πολιτικά παιχνίδια. Για αυτό και δεν πέρασε τίποτα και η παράσταση συνεχίστηκε. Το σωματείο μας έκανε διάβημα στο δικαστήριο και το δικαστήριο έδωσε την έγκριση του. Πάντα υπάρχουν αυτά αλλά δεν πτοούμαστε, συνεχίζουμε!

  • Εδώ και κάποια χρόνια μένετε κοντά στη πλατεία Αττικής, μια περιοχή που θεωρείτε κακόφημη. Μάλιστα είχατε δεχθεί και επίθεση όταν σας έκλεψαν τα προσωπικά σας αντικείμενα. Έχετε σκεφτεί να φύγετε ; Η περιοχή αυτή δικαίως θεωρείτε κακόφημη ή είναι μέσα στα πλαίσια μιας υπερβολής που προβάλλεται από τα ΜΜΕ ;

Υπήρξε μια σκληρή τριετία θα έλεγα που όντως η περιοχή ήταν πεδίο μαχών. Ίσως επειδή είχε τα γραφεία της η Χρυσή Αυγή σε συνδυασμό με το ότι ζούσε εδώ ένας μεγάλος αριθμός μεταναστών. Αυτή η περιοχή όμως είναι… ‘’συνοικία φιλέτο’’. Είναι κέντρο απόκεντρο, έχει μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες των Βαλκανίων, τον Άγιο Παντελεήμονα, και είναι κόμβος όλων των συγκοινωνιών της Αττικής . Το μετρό, ο προαστιακός , ο σταθμός Λαρίσης τα πάντα είναι εδώ γύρω. Τι γίνεται λοιπόν ; Αυτή η συνοικία, όπως παλαιότερο έγινε με το Γκάζι, τα Εξάρχεια και το Μεταξουργείο, μπήκε στο στόχαστρο να υποβαθμιστεί για να πέσουν οι τιμές και να έρθουν οι έχοντες και όσοι γνωρίζουν και να αγοράσουν. Εδώ παλαιότερα έμεναν αστοί ως και μεγαλοαστοί. Όταν λοιπόν ξεκίνησε η αστυφιλία όλοι αυτοί είχαν τη δυνατότητα να φτιάξουν ένα καινούργιο σπίτι στα βόρεια προάστια αφήνοντας ξενοίκιαστα τα σπίτια τους σε αυτή τη περιοχή. Με αποτέλεσμα όταν όλοι οι ξένοι που ήρθαν στην Ελλάδα και είχαν την ανάγκη στέγης να βρίσκουν σπίτια εδώ για να μείνουν. Έτσι λοιπόν αλλοιώθηκε ο χαρακτήρας της γειτονιάς και άρχισαν οι προστριβές. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει καλυτερεύσει. Αρκετοί μετανάστες έφυγαν λόγω της οικονομικής κρίση με αποτέλεσμα η περιοχή να μην ‘’ασφυκτιά’’ και η κατάσταση να κατευναστεί .Όσο για το αν θα φύγω, όχι! Δεν πρόκειται να τους κάνω τη χάρη, εδώ θα μείνω!

 

  • Περνάμε στην τελευταία ερώτηση. Φέτος συμμετείχατε στη θεατρική παράσταση «Μες στο βρακί της» . Οι παραστάσεις στην Αθήνα τελείωσαν ήταν μια ευχάριστή εμπειρία; Η παράσταση θα συνεχιστεί και του χρόνου ;

Δεν ξέρω τι θα γίνει και του χρόνου, υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες. Είναι μια παράσταση που δεν έχει εξαντληθεί, δεν έχει δείξει τη δυναμική της. Αν υπάρξει δυνατότητα από διάφορους συντελεστές κανείς δεν ξέρει. Βέβαια εγώ έχω και κάποια άλλη πρόταση για του χρόνου. Η εμπειρία ; Δεν μαζεύω πλέον εμπειρίες από το θέατρο. Ουσιαστικά απολαμβάνω τη κάθε μέρα σε αυτό. Εμπειρίες πρέπει να μαζέψουν οι νέοι. Εγώ πλέον απολαμβάνω…!

Παναγιώτης Κρόμπας

 

  

About the Author

-

Displaying 1 Comments
Have Your Say
  1. ekdoxh says:

    Πάρα πολύ μεστή συνέντευξη από έναν άνθρωπο με ουσιώδη λόγο.

Leave a comment

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>


1 + = 7